قبل از هرچیز باید از عزیزانم که منو در روز جهانی مامامورد لطف قرار دادن تشکر کنم از هین جا روی ماهشونو میبوسم و براشون بهترینا رو ارزو دارم.

از وقتی اومدیم به این محله بغیراز ایام سوگواری تقزیبن هرماه بساط عروسی تو محلمون براهه حالا یا عروسی تو خونه است یا خونه عروس خانوم اینجاست و اخرشب دیگه غوغاست.یعنی دیگه اونشب خواب بیخواب . اونم نه بخاطر سر وصدای موزیک بلکه بیشتر بخاطر اون نواهاو جیغای سرخ بوستیکه ملت کنار میدون رقص از خودشون در میارن. دیشبم طبق معمول داشتیم از شنیدن جیغهای بنفش مستفیذ میشدیم که کم کم احساس کردم جیغا یه جورایی جانسوزه همسرجان هم همین عقیده رو داشت که صدای تکبیرو شهادتینم به اونا اضافه شد. درست بشت خونه ای که عروسی داشت  یه خونواده بدرشونو داشتن تشییع میکردن .خلاصه بساطی داشتیم دیشب تا حدودای دوونیم نتونستم بخوابم.